171- ci xutbe(03.04.2020 | 13:43)
imam ali eleyhis-salamin (eyb ve noqsan sifetlerden pak ve uzaq olan allahin bezi sifetleri baresindeki) xutbelerindendir. shukr olsun o allaha ki, goyle yer ondan bashqa bir goy ve yeri gizletmir. bu da hemin xutbenin (o hezretin omerin ozunden sonra yaradilmasi gosterishini verdiyi shuranin uzvlerinden biri ile sohbeti baresindeki) bir hissesidir bir nefer (se`d ibn ebi veqqas) mene dedi: ey ebu talibin oglu, sen xilafete herissen! dedim: allaha and olsun ki, siz daha heris ve (xelifelik leyaqetinden ve ya peygemberden) daha uzaqsiniz. men ise (xilafete) daha layiq ve (mensub olma baximindan allahin peygemberine) daha yaxinam. men oz haqqimi teleb edirem ve siz menimle onun arasinda manechilik yaradirsiniz. ne vaxt onu almaq isteyiremse, uzumu donderirsiniz (oz haqqima chatmaga qoymursunuz). belelikle, orda olanlarin huzurunda delil-subutu onun qulagina chirpdiqdan (cavabini delil ile verdikden) sonra ayilaraq (qeflet yuxusundan) oyandi. ele chash-bash qaldi ki, mene ne cavab vereceyini bilmedi. (imam eleyhis-salam sonra allaha shikayet ederek bele deyir:) allahim! qureysh ve onlara komek edenlere qarshi senden komek isteyirem (ki, onlardan intiqam alasan). chunki onlar menim qohumluq elaqelerimi kesdiler (menim allahin peygemberi ile olan qohumlugumu nezere almadilar), menim meqam ve derecemin boyukluyunu kichik saydilar (meni ozleri ile bir derecede hesab etdiler) ve mene mexsus xilafet meselesinde menimle dushmenchilik etmek uchun birleshdiler. bundan sonra dediler: bil ki, senin aldigin da haqdir, terk etdiyin de! (iddia edirdiler ki, haqq onlarin alindedir ve menim onu almagimla terk ederek haqqimdan vaz kechmeyim birdir. kash ki, aldiqlarinin menim haqqim olmasini etiraf edeydiler. onda onun musibet ve chetinliyine dozmek daha asan olardi.) bu da hemin xutbenin cemel yoldashlari (telhe, zubeyr ve onlarin terefdarlari) baresindeki bir hissesidir (telhe ile zubeyr emirel-mominin eleyhis-salamla bey`etlerini pozub muxalifet etmek fikrine dushdukden sonra hecc behanesi ile medineden mekkeye getdiler.) sonra (aisheni boyuk bir qoshunla birge mekkeden goturerek) hereket etdiler ve allahin peygemberinin (sellellahu eleyhi ve alih) zovcesini (aisheni, saticilar) kenizi alan zaman (ora-bura) chekdikleri kimi chekirdiler (bir sheherden diger shehere aparirdilar). onunla birlikde besreye teref getdiler. (xulase, telhe ile zubeyr) oz arvadlarini evlerinde qoydular. allahin peygemberinin (sellellahu eleyhi ve alih) evde qoydugunu ise ozlerine ve bashqalarina gosterdiler. ele bir qoshunun ichinde ki, aralarindakilarin her biri mene itaet etmek ve tabe olmagi oz ohdesine goturmush ve mecburi deyil, konullu shekilde menimle bey`et etmishdi. belelikle, menim besredeki memur ve icrachimin (osman ibn huneyfin), muselmanlarin beytulmallarinin xezinedarlarinin ve hemin diyardan olan digerlerinin yanina getdiler. bir desteni sebrle oldurduler (zindanda saxladilar ve ya o qeder doyub incitdiler ki, nehayet oldu). bir desteni hiyle ve kelekle shehid etdiler. (odur ki, imam eleyhis-salam cemel yoldashlarinin zulm ve haqsizliqlarina gore buyurmushdur:) and olsun allaha, eger muselmanlardan (hetta) bir neferi ele kechirib onu hech bir gunahi olmadan, bilerekden oldurseydiler, hemin qoshunun hamisini oldurmek mene halal olardi. chunki hemin qoshun orda olub ve nehy ez munker ederek pis ish gormekden (gunahsiz muselmani oldurmekden) chekindirmeyib ve onun (yer uzunde fitne-fesad toretmek ve menimle muharibe etmek qesdi ile ki, bu hem de allah ve peygemberle muharibe etmek kimidir) oldurulmesinin qarshisini ne dil, ne de el ile almayib. (bir nefer gunahsiz muselmanin oldurulmesi muqabilinde hemin qoshunun hamisini oldurmeyin halal olmasi meselesini) burax! (onlarin hamisini oldurmek hem de bu cehetden halaldir ki,) onlar muselmanlardan qoshunlarin daxil olaninin sayi qeder oldurubler. (buna gore de hemin qoshunun hamisini oldurmek lazimdir.)
 0  14  + 5