120- ci xutbe(03.04.2020 | 13:42)
imam ali eleyhis-salamin (siffeyn doyushunde bash vermish [herir] gecesi hadisesinden sonra buyurdugu) kelamlarindandir. (hadise haqda otuz altinci xutbenin sherhinde yigcam melumat verilmishdir. sham ordusu meglub olub iraq qoshununda qelebe ve fethin nishanelerini gordukde emr ibn asin mekri, hiylesile doyushden el chekdiler ve qur`anlari nizelerine sancaraq iki hakimin qezavetini xahish etdiler. iraq qoshununun choxu xahishi qebul etse de, imam eleyhis-salam buna razi deyildi ve onlari xahishin qebulundan chekindirdi. onlarsa chox israr ederek [onlarin xahishini qebul etmesen, osman ibn effani oldurduyumuz kimi seni de oldurerik] dediler. hezret onlarin israri ve chirkin sozlerinin neticesinde hakimlikle razilasharaq ordusuna onu qebul etmeye icaze verdi.) sehabelerinden biri ayaga qalxaraq dedi: bizi (iki hakimin) qezavete razilashmaqdan chekindirib sonra ona emr etdin. basha dushmedik ki, bu iki emrden hansi dogru yola, hidayete daha yaxindir? imam eleyhis-salam alini aline chirparaq buyurdu: bu (heyret ve sergerdanliq) ayiqliq ve ehtiyatini elden veren kimsenin (sozume tabe olmayaraq iki hakimin-yeni, ebu musa ve emr ibn asin hakimliyini qebul etmeye meni vadar edenin) cezasidir!! bilin ki, allaha and olsun, aldanmayaraq qezavete razilashmamaginizi emr etdiyim vaxt sizleri allahin xeyir ve yaxshiliq bexsh etdiyi (nesibiniz feth ve qelebe idi) meylinizin ise olmadigi bir ishe (sham ehli ile doyushe) vadar etmishdim. muqavimetiniz olsaydi (menim ardimca gelseydiniz), size yol gostererdim, eyri olsaydiniz, duzelderdim. menden (mene itaetden) imtina etseydiniz, sizleri mecbur ederdim (emrlerimi yerine yetirmeniz uchun sizi oldurer ve ya zulm vererdim). bu yolun her ani (menim ve sizin uchun) eminlik idi, ancaq kimin komeyi, yoldashligi ile? kimden yardim istemekle? sizin ozunuz mene derd ve xestalik (meglubiyyetimin sebebkari) oldugunuz halda sizinle (komeyiniz ve yoldashliginizla meglubiyyet ve dushmenin ozume hakim kesilmek xestaliyini) mualice etmek isteyirem. tikanin meylinin tikanda oldugunu bilse de, tikanla ayagindaki tikani chixarmaq isteyene benzeyirem. ilahi, bu elacsiz derdin tebibleri usandilar, kendirle quyudan su chekenler yorulub taqetsiz qaldilar (bu qovmun dogru yola yoneleceyine umidimiz yoxdur, sen ozun elac qil). hani islama chagrilanda onu qebul edenler, qur`ani oxuyub onu mohkemlendirenler (ona uygun emel etdiler) ve cihada ruhlandiranlar (onlari teshviq etdiler). sonra (dushmenle doyush, muharibe meydanina getmeye) ashiq oldular, develer (onlari bir-birinden ayiranda) balalarina ashiq olduqlari kimi. qilinclarini qinlarindan chixararaq deste-deste, sef-sef yerin etrafini (doyush meydanini) buruduler. (dushmeni muhasireye aldilar. bu fethler ve qelebeler muselmanlara yalniz ona gore nesib oldu ki,) bezileri helak oldu (olduruldu), bezileri ise sag qaldi. sag qalmalarina (doyushde olmediklerine) sevinmezler. (deseydiler [filankes doyushden sag chixib], buna sevinmezdiler. chunki ebedi heyati haqq yolunda olmekde gorurduler.) olenlere gore bashsagligi istemezdiler. gozleri (allahin xofundan) aglamaqdan agardi. qarinlari oruc tutmaqdan ariqladi, dodaqlari dua etmekden qurudu. rengleri oyaq qalmaqdan saraldi, uzlerine tevazokarligin qubari (izleri) eyleshdi. onlar (imanda) qardashlarim (ve dostlarim) idiler ki, getdiler. layiq olani budur ki, onlarin (onlarla gorushun) teshnesi olub ayriliqlarina ve uzaqliqlarina gore ellerimizi cheyneyek. (chunki sizin aranizda onlar kimileri tapilmaz.) sheytan oz yollarini (azginligi) sizlere asanlashdirir ve kelefden bir-bir duyun achmaqla dininizin mohkemliyini sarsitmaq, sizlerde birlik, ittifaq evezine tefriqe, ayriliq ve ayriligin neticesinde fitne-fesad yaratmaq isteyir (ki, neticede haqdan el chekib kafir olasiniz). bele ise onun vesvese ve efsunlarindan uz donderin (ona aldanib emrile oturub-durmayin). size oyud-nesiheti hediyye, ermegan edenden (imam eleyhis-salamdan) onu qebul edib qoruyun (dunya ve axiret seadetini qazanmaq uchun onu qebul edib emel edin).
 0  13  + 4