100- cu xutbe(03.04.2020 | 13:42)
imam ali eleyhis-salamin (ozunden sonra bash verecek) agir hadiseleri ehtiva eden xutbelerindendir. odur her bir evvelden evvel (bashlangic, demeli, her bir evvel ondan sonra galir) ve her bir axirdan da son olan allah (demeli, her son olan da ona qayidir). evvel (bashlangic) olduguna gore onun evvali (bashlangici) olmamalidir. (yoxsa o, her sheyin bashlangici olmazdi.) son olduguna (her bir shey ona qayitdigina) gore, axirinin olmamasi vacibdir. (yoxsa her shey ona qayitmazdi. qisasi, ezali ve ebedidir, ondan evvel bir shey olmayib ve sonra da bir shey olmayacaq.) gizlinde ve ashkarda, ureyin ve dilin vehdeti ile (nifaq ve ikiuzlulukden uzaq olaraq) shehadet verirem ki, ondan bashqa allah yoxdur. camaat, dushmenchiliyiniz ve mene qarshi olmaginiz sizleri gunaha (sozlerimi tekzib etmeye) vadar etmesin. (deyeceyim sheyler baresinde) mene itaetsizlik sizleri heyran ve sergerdan etmesin. menden bir shey (qeybden xeber) eshitdikde gozlerinizi bir-birinize dikmeyin (heyrete gelerek inkar etmeyin). and olsun deneni (yerin altindan) yarana ve insani yaradana ki, size xeber verdiyimi (ozumden demirem) peygember sellellahu eleyhi ve alihdendir. o, ummi olub, (onun butun buyurduqlari ilahi vehydir ve kimseden oyrenmeyib) yalan danishmayib ve (onun buyurduqlarini) dinleyen (yeni, imam eleyhis-salam) nadan olmayib. (xulase, bu xeber hezret peygembere olan ilahi vehydir) sanki men bir shexsi (muaviyeni ve ya ebdulmalik ibn mervani) chox azginliq ichre shama ses salirmish (camaati toplayirmish) ve oz bayraqlarini kufenin etrafina sancirmish kimi gorurem. agzini achan kimi (camaati qilincdan kechirer), cilovu dartilar, (chox dikbash olar) ve ayagini yere daha mohkem basar (zulmu her yani buruyer). fitne ve chaxnashmalar dovrunun kishilerini dishlerinin dibine qeder sancar (camaat qetl, qaret, derd ve kedere mubtela olar), muharibe dalgalari herekete geler (agir muharibeler bash verer), gunduzler (zulm ve siteme gore) tutqun ve qarmaqarishiq, geceler ise (derd ve kederden) bagirlari yaran olar. (qisasi, o azgin kishi kufeni viran ederek camaati bir deqiqe bele asude buraxmaz). o azginin (fitne-fesad toxumundan) ekini goyerende, onun budaqlari boy atanda (camaata hakim kesilende) onun sheqsheqiyyesi seslenende (yeni, haqsiz fermanlar verende), qilincinin qigilcimlari parlayanda (qudurganligi ve ozbashinaligi en son hedde chatanda ve xofu guclu ureklere yol tapanda) xilasi mumkun olmayan fitne ve fesad bayraqlari mohkemlener, qaranliq gece ve dalgali deniz kimi (bir-birinin ardinca camaata) uz tutar. beledir, kufeni neche qasirgalar yaracaq (viran qoyacaq) ve ustune en guclu kulekler esecek (onda qanlar tokulecek). az zamandan sonra bir deste bashqa destenin ustune dushecek (bir-birile toqqushacaqlar) ve (insanliq sunbulunden) ayaq uste olan (guclu olan) bichilecek (oldurulecek). bichilenler (zeif ve gucsuz olan, fitnekarlarin el-ayaqlari altinda) ezilecekler. (qisasi, bir-birinin ardinca helak olacaq, her il fitne-fesad zemilerinde ekilen toxumlardan insan oluleri goylere sovrulacaq.)
 0  13  + 5